https://www.fanfiction.net/s/10343298/1/Harry-Potter-Chłopiec-Który-Łaskotał-Po-Tyłku-Dracona-Malfoya
https://www.fanfiction.net/s/10120395/1/%C5%BBycie-i-legenda
https://www.fanfiction.net/s/10022357/1/Zwyci%C4%99stwo
https://www.fanfiction.net/s/9962518/1/101-sposob%C3%B3w-na-podryw
https://www.fanfiction.net/s/9969499/1/Rzeczy-jakie-zrobimy-kiedy-wojna-si%C4%99-sko%C5%84czy
Ciąg dalszy nastąpi.
– Szpiegowałem dla ciebie, kłamałem dla ciebie, narażałem dla ciebie życie, a wszystko to robiłem, by zapewnić bezpieczeństwo synowi Lily. A teraz mówisz mi, że hodowałeś go jak prosiaka na rzeź.
– To bardzo wzruszające, Severusie – powiedział z powagą Dumbledore. – A więc w końcu dojrzałeś do tego, by przejmować się losem tego chłopca?
– Jego losem? – wykrzyknął Snape. – Expecto patronum!. Z końca jego różdżki wystrzeliła srebrna łania. Wylądowała na podłodze, przebiegła przez pokój i wyskoczyła przez okno. Dumbledore patrzył, aż jej srebrna poświata zniknęła w ciemności, a potem odwrócił się do Snape'a. Oczy miał pełne łez.
– Przez te wszystkie lata?...
– Zawsze.
~~~~~~~~~~~~
Udało się, dostali w kość, niech żyje Potter nam!
A Voldek gnije w piekle, za którym tęsknił sam!
~~~~~~~~~~~~
Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz